Afrika Holland

Afrika is prachtig. De uitgestrekte geelbruine vlakte met af en toe een eenzaam boompje tegen een donkere rand van bossen in de verte. Helderblauwe lucht, nauwelijks wind en een felle zon. Stoffig stuifzand onder mijn voeten en een zoemend insect vlak bij mijn oor. Ik geniet van de opwindende spanning. Ik heb het gevoel dat er elk moment een giraf in mijn blikveld kan wandelen. Of dat een leeuw zometeen opduikt uit het wuivende gras. De stilte wordt ruw verstoord door het gepruttel en geplop van een vliegtuigje. Ik glimlach... de Flying Doctors. Grinnik vervolgens. Flying Doctors komen niet in Afrika, die zitten in Australië. Dan schiet ik hardop in de lach die over de Savanne golft. Afrika is prachtig. Giraffen, leeuwen? Ik zit gewoon heerlijk weg te fantaseren op de Strabrechtse Heide. Ik ben niet eens ooit in Afrika geweest laat staan dat ik weet of dit wel op Afrika lijkt. En eerlijk gezegd hoef ik er op dit moment ook niet zo nodig naar toe. Als ik me al zo optimaal kan voelen door een eenvoudig fantasietje op een mooie nazomerdag, dan ga ik mijn moeizaam ontvangen WWtje toch niet uitgeven aan grootse reizen. En als ik straks alsnog rijk en eventueel beroemd ben koop ik wel een huisje in Afrika met uitzicht op de Savanne in de verte, een meertje voor de deur als drinkplaats voor wilde dieren en prachtige zonsondergangen. Ik kijk door mijn cameralens zoals ik zou kijken als ik op reis was... en in de verte komt iets op me af gestormd, een stofwolk achter zich latend. Een mannelijke antilope met ontbloot bovenlijf en felgekleurd sportbroekje. Ook opwindend, maar minder gevaarlijk. Verder wandelend en terugkijkend op de eerste 4 weken werkloosheid constateer ik dat ik best goed bezig ben. Ik solliciteer braaf éénmaal per week, overigens wel steeds als reisleider, ga naar al die nutteloze bijeenkomsten van het UWV en de gemeente, voor startende ondernemers. Kan er niet heel veel meer over zeggen dat dat het langs elkaar heen werkt, ze geen antwoorden hebben op allerlei vragen en blijven herhalen dat ik moet solliciteren. Tussendoor houd ik me bezig met klusjes (gordijnen wassen), sporten (badminton, yoga, zwemmen, veel wandelen), etentjes (met oud collega's) en veel lezen. Het weer nodigt soms uit tot lui lezen op de bank en soms tot lange wandelingen. Nog steeds geen spijt, geen wroeging, geen verveling... het ontbreekt me aan niets. De extra tijd voor familie, vrienden, boodschappen doen, mijn ding doen bevalt me goed. Soms neig ik er naar mezelf schuldig te voelen dat ik me niet schuldig voel omdat ik thuis zit op dit moment en dan moet ik mezelf vermanend toespreken dat ik me niet schuldig mag voelen.
Al denkend, soms van het uitzicht genietend en foto's makend, wandel ik terug naar de bosrand waar op de parkeerplaats mijn auto staat. Een wandelend duo haalt me langzaam in en de mevrouw spreekt me aan. Of ik niet bang ben zo in mijn eentje op de hei? Nou nee... alhoewel, ik vertel over mijn fantasie over aanstormende leeuwen omdat ik me in Afrika waande, alhoewel ik niet weet of het er ook maar enigszins op lijkt. Toeval? Welnee... deze mevrouw heeft jaren in Zuid Afrika gewoond en bevestigd dat het zeker in dit jaargetijde erg veel op Afrika lijkt. Ooit moet ik daar eens heen om te kijken of het klopt, maar voor nu, heb ik Afrika bij de deur en kom ik een heel eind met mijn kosteloze fantasie.