Wat een werkloze zoal doet

De eerste dagen zitten er op. Vrijdag de 29e voelde al als mijn eerste dag als werkloze. Het eerste plan was een beetje bijkomen o.a. door uit te slapen. Maar plannen zijn er om herzien of gedwarsboomd te worden. Om 6.30 uur arriveren de eerste vrachtwagens en graafmachines op het veld tegenover mijn huis om verder te gaan met de nieuwbouw. Het stoort me niet en om 7.30 uur sta ik fris als een hoentje naast mijn bed. Ik ben direct maar begonnen een goede gewoonte opnieuw op te pakken en begin mijn dagen met meditatie.
Vervolgens heb ik kasten opgeruimd, al mijn denkaantekeningen van de laatste tijd opgeruimd, werkmappen geordend, cd's teruggezet waar ze hoorden. Het helpt me om mijn hoofd op te ruimen voor dit nieuwe begin.
Ik had verwacht her en der wel overvallen te worden met gevoelens van weemoed, gemis, verdriet. Niets van dat alles. Al die talismannen en mooie kaarten en briefjes die ik gekregen heb helpen me de dagen door met het volste vertrouwen dat het allemaal goed komt.
Zaterdag gebruik ik mijn tijd om een digitaal foto-album samen te stellen wat over een paar dagen klaar zal zijn. Zondag ga ik naar de open dag van het zwembad en schrijf me in voor een pittig zwemprogramma wat mijn conditie moet verhogen en mijn gewicht verlagen. Ik kan altijd nog gewoon baantjes gaan trekken als ik het niets vind. Daarna lekker de stad in waar van alles te doen is. Het loopt spontaan uit op een etentje met glaasjes rosé en dan merk ik dat ik steeds de knop om moet zetten. Ik hoef er geen rekening mee te houden dat ik maandagmorgen vroeg op moet.
Uiteraard ben ik maandag toch op tijd wakker. Ik heb van alles te copiëren voor het CWI en allerlei regeldingetjes doen. 's Avonds begint voor het eerst sinds het seizoen het badminton weer en samen met mijn zus maak ik de tegenpartij in.
Dinsdag is zo'n dag waarin lamballen en nuttige dingen doen elkaar afwisselen. Mijn druivenstruik, die al jaren elke zomer een herfstachtige uitstraling aan mijn tuin bezorgt omdat hij steeds bruin wordt ondanks alle inspanningen en hulpmiddelen,wordt resoluut verwijderd. Het is een hele klus en dus val ik spontaan op de bank in slaap als ik 's middags even de t.v. aanzet.
Vandaag begint wat vreemd. De buurvrouw hoorde ik dinsdagavond al druk schuiven met spullen en met deuren slaan. Ik heb het laatste jaar regelmatig gewenst dat ze zou verdwijnen, of op zijn minst de hond waar ik horendol van werd. Dat was het enige waar ik tegenop zag. De hele dag geconfronteerd worden met de rotzooi, de hele dag "The sound of music" moeten horen, het geblaf van de hond en de monsterachtige frambozenstruik die mijn tuin infiltreerde en over probeerde te nemen. Soms komen wensen uit. Vanmorgen is de buurvrouw uit haar woning gezet, ze wordt overgebracht naar een opvangvoorziening. Triest, maar wel nodig omdat eerdere hulp niet effectief is gebleken. Laten we hopen dat ik eindelijk "normale" buren krijg... doofstom met hooguit een goudvis ofzo.
Via mijn email kom ik erachter dat een organisatie ongevraagd en volgens mij zonder toestemming van mijn vorige werkgever mijn afscheidsrede gebruikt heeft voor hun website. Dat moet ik dus nog even terug gaan draaien...
Vervolgens naar het CWI geweest waar mijn hoogstvriendelijke bemiddelingsconsulente samen met mij de stukken voor de WW aanvraag naloopt. Binnenkort krijg ik een uitnodiging van het UWV en ga ik bespreken of ik vrijstelling kan krijgen van mijn sollicitatieplicht en een oriëntatieperiode op zelfstandige. Aangezien de bemiddelingsconsulente mijn sollicitaties moet controleren zal dat volgens haar geen problemen opleveren. Tevens krijg ik 18 september een workshop van het UWV voor startende ondernemers. Daar ga ik op eigen initiatief ook nog iets aan doen op 8 september a.s. bij de Rabobank en op 1 november bij de Kamer van Koophandel. Kortom, zat om me mee bezig te houden.